Ágrip af sögu og starfsemi félags sálfræði- og uppeldisfræðikennara

Í október 1982 hittust sálfræðikennarar í Fjölbrautaskólanum við Ármúla og báru saman bækur sínar. Þar kom fram þörf sálfræðikennara á því að auka tengsl sín á milli. Ári seinna þ.e 8 október 1983 boðuðu kennararnir Aldís Guðmundsdóttir í MH og Andrés Magnússon í FÁ, sálfræðikennara til fundar í húsnæði MH. Á þessum fundi voru stofnuð samtök sálfræði- og uppeldisfræðikennara, sem síðar var breytt úr samtökum í félag sálfræði- og uppeldisfræðikennara og fékk skammstöfunina FSU. Á þessum stofnfundi voru mættir 9 sálfræðikennarar, 6 af Reykjavíkursvæðinu og 3 frá nágrenni Reykjavíkur.

Á stofnfundinum var í fyrsta lagi kosin þriggja manna stjórn, sem skipti síðan með sér verkum. Andrés Magnússon kennari í FÁ varð formaður, Þorsteinn Gunnarsson frá FVA varð ritari og Guðrún Andrésdóttir F.Su. varð gjaldkeri. Auk þess voru tveir kosnir í varastjórn og tveir endurskoðendur. Upp frá því hafa a.m.k 2 nýir meðlimir verið tilnefndir í stjórn á hverjum aðalfundi. Síðan 1996 hafa meðlimir stjórnarinnar verið fjórir í stað þriggja, þ.e bættist við einn meðstjórnandi.

Í öðru lagi voru samin lög félagsins þar sem koma fram markið félagsins og leiðir að markmiðum. Á aðalfundi 1990 voru svo gerðar nokkrar breytingar á lögunum. Í lögunum kemur fram að markmið félagsins sé að efla kennslu í sálfræði, námstækni og uppeldisfræði á framhaldskólastigi.

Á fyrstu árum félagsins greiddu meðlimir félagsins félagsgjöld en nú fær félagið styrk árlega frá menntamálaráðuneytinu sem nemur einum mánaðarlaunum kennara. Til að gæta jafnréttis hefur félagið styrkt kennara af landsbyggðinni til þess að þeir geti sótt aðalfundi og annað sem félagið býður upp á. Einnig greiðir félagið allan annan kostnað sem hlýst af starfsemi félagsins, t.d veitingar að einhverju leyti þegar eru fundir eða námskeið.

Helstu verkefni félagsins hafa verið að skapa vettvang fyrir kennara til að bera saman bækur sínar varðandi námsefni og kennsluhætti, standa að fræðslufundum, fræðsluferðum og endurmenntunarnámskeiðum. Sem dæmi má nefna að félagsmenn fengu styrk frá menningarstofnun USA og endurmenntunarstofnun til að fara vorið 1995 í fræðsluferð til Washington í USA. Þar var farið í heimsóknir í framhaldsskóla, vímuefnameðferðarstofnun, fangelsi o.s.frv.

Það má geta þess að félagið hefur orðið vettvangur fyrir kennara til að kynnast persónulega, því að í gegnum félagið hafa þeir einnig veitt sér tækifæri til þess að eiga samskipti á óformlegum nótum t.d. farið út að borða saman o.s.frv, en það hefur orðið til að styrkja enn meir fagleg tengsl þeirra.